Το Δάσος

11 – 12 July Athens Festival

Μήπως η «ειρηνική» συνύπαρξη του ανθρώπου με τη φύση εξελίσσεται σε μια από τις ουτοπίες του 21ου αιώνα; Με νωπές ακόμα τις αποκαρδιωτικές εικόνες των πυρκαγιών στον Αμαζόνιο και στην Αυστραλία, η Σοφία Μαραθάκη δημιουργεί μια παράσταση με ιδιαίτερη ευαισθησία, εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα Άνθρωποι του δάσους της γνωστής, από το Brokeback Mountain, Annie Proulx. Η μυθοπλασία συναντά την τεχνική του θεάτρου-ντοκουμέντου, με οπτικοακουστικό υλικό από συνεντεύξεις δασολόγων, βιολόγων και άλλων επιστημόνων, που μπολιάζονται στον δραματουργικό καμβά και προτείνουν ένα ολικό αφήγημα για την ιστορία του δάσους

Σύλληψη – Σκηνοθεσία Σοφία Μαραθάκη

Θεατρική διασκευή Ελενα Τριανταφυλλοπούλου

Θέατρο ντοκουμέντο Ιωάννα Βαλσαμίδου

Σύνθεση κειμένου παράστασης Σοφία Μαραθάκη, Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, Ιωάννα Bαλσαμίδου

Σκηνικά – Κοστούμια Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Μουσική σύνθεση – Ηχητικά τοπία Βασίλης Τζαβάρας

Κίνηση Βρισηίδα Σολωμού

Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτιδας Γιώργος Λόξας

Hχητικός σχεδιασμός – Ηχοληψία Γιάννης Παξεβάνης

Σχεδιασμός βίντεο Ερατώ Τζαβάρα

Ειδικός σύμβουλος (Βιολόγος) Andrea Bonetti

Παίζουν Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Ελεάνα Καυκαλά, Νέστωρ Κοψιδάς, Δημήτρης Πασσάς, Γιώργος Σύρμας

Μουσικοί επί σκηνής Βασίλης Τζαβάρας, Μιχάλης Καταχανάς

Στα βίντεο της παράστασης εμφανίζονται Ηλίας Αγγελόπουλος (Εκδότης του Περιοδικού για το Ξύλο ΕΠΙΠΛΕΟΝ), Ιωάννα Θεοδοσίου (Συνεργάτης Πολιτικής The Green Tank), Γιώργος Καζαντζόπουλος (Σύμβουλος Βιώσιμης Ανάπτυξης), Αντώνης Σταγκογιάννης (Οικοξεναγός & Φύλακας Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου), Καλλιόπη Στάρα (Ερευνήτρια Πολιτισμικής Οικολογίας), Andrea Bonetti (Βιολόγος & Φωτογράφος Φύσης), Jane Lind (Καλλιτέχνιδα & Aκτιβίστρια για τη διατήρηση του πολιτισμού των αυτόχθονων φυλών της Β. Αμερικής)
Εκτέλεση παραγωγής POLYPLANITY Productions / Γιολάντα Μαρκοπούλου – Βίκυ Στρατάκη

Βοηθός παραγωγής Νίκος Χαραλαμπίδης

Το δάσος

καλάθι αγορών

Ο Μαριούς, ένας άντρας μόνος, μένει στο σχεδόν γυμνό από πράγματα δωμάτιό του, όπου δεν μπαίνει κανείς. Διαθέτει ένα κρεβάτι, ένα γραφείο, έναν υπολογιστή, σύνδεση με το διαδίκτυο και κάποια στοιχειώδη χρηστικά αντικείμενα. Το σπάσιμο ενός πολύτιμου χρηστικού αντικειμένου τον οδηγεί στην ανακάλυψη της ηλεκτρονικής αγοράς. Ενθουσιασμένος από αυτόν τον καινούργιο κόσμο, ψωνίζει ασταμάτητα ό,τι θέλει, ό,τι φαντάζεται, ό,τι ποθεί. Δέχεται συνεχώς επισκέψεις από courier που φέρνουν στην πόρτα του δωματίου του όλα τα αγαθά που ψωνίζει σε κούτες μικρές, μεγάλες, τεράστιες. Το άδειο του δωμάτιο γεμίζει από κούτες κι αντικείμενα που του αρέσουν, τον διασκεδάζουν, τον συγκινούν, τον απασχολούν, αλλά ίσως και να αποδειχθούν άχρηστα, ή ακόμα και επικίνδυνα για τη σωματική του ακεραιότητα και την ψυχική του υγεία.

Ο χώρος σαν κυριολεξία αλλά και σαν μεταφορά, το πώς και εάν χωράμε σε αυτόν, η ιδέα του να έχεις ή να είσαι, είναι τα θέματα που θέλουμε να αναδείξουμε μέσα από τη δημιουργία του συγκεκριμένου βίντεο, ακολουθώντας την αισθητική του βωβού κινηματογράφου, της ακατάληπτης γλώσσας και της εικονογράφησης, πάντα με διάθεση αυτοσαρκασμού και σάτιρας.

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη / Ομάδα Θεάτρου ΑΤΟΝΑλ

Βίντεο: Ερατώ Τζαβάρα

Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Ηθοποιός: Μάριος Παναγιώτου

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βασίλης Χριστοδούλου

Οργάνωση Παραγωγής: Δημήτρης Ζάχος

July

composed by Vassilis Tzavaras

performed by
Harris Lambrakis – ney, keyboards
Vassilis Tzavaras – guitars, bass

“Ο Λάμπρος”

Ομάδα ΑΤΟΝΑλ

“Ο Λάμπρος” του Διονυσίου Σολωμού
Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη
Παίζουν: Λήδα Κουτσοδασκάλου, Σοφία Μαραθάκη, Γιώργος Σύρμας
Μουσικός επί σκηνής: Βασίλης Τζαβάρας

Ο Διονύσιος Σολωμός χαρακτηρίζει τον Λάμπρο “il poema dei Bastardelli” («το ποίημα των μικρών νόθων»). Ως κατασκευή της φαντασίας και ποιητική πράξη απασχολεί τον Σολωμό τουλάχιστον για μια δεκαετία. Η συγγραφή του ποιήματος ξεκινάει στα 1823 ή 1824. Είναι η εποχή που ο ποιητής εμπλέκεται σε μια οδυνηρή οικογενειακή διαμάχη με τον διαφιλονικούμενης πατρότητας αδερφό του Ιωάννη. 

Η υπόθεση του έργου: Ο Λάμπρος αποπλανά τη δεκαπεντάχρονη Μαρία. Αποκτούν τρία αγόρια και μια κόρη, που αφήνονται στο βρεφοκομείο. Ύστερα από χρόνια, ενώ ο Λάμπρος πολεμά τον Αλή-Πασά, συναντά τυχαία την κόρη του και, δίχως να ξέρει ποια είναι, συνάπτει μαζί της ερωτική σχέση. Η αιμομιξία αποκαλύπτεται. Η Μαρία και η κόρη του αυτοκτονούν. Ο Λάμπρος ξεψυχά ολομόναχος έχοντας εφιαλτικές τύψεις. Ανέντιμος αλλά γενναίος, ένοχος αλλά και ήρωας, ο Λάμπρος είναι στην πραγματικότητα ένας  αληθινός άνθρωπος και επιπλέον μια τραγική φιγούρα-μορφή. 

Η παράσταση φιλοδοξεί να φωτίσει τη διττή ανθρώπινη φύση που είναι ικανή για το μεγαλύτερο καλό και για το χειρότερο κακό. Με θεματικό άξονα τη συντριπτική δύναμη του τυχαίου που ορίζει συχνά την ανθρώπινη μοίρα και ακυρώνει ή αναδεικνύει τις ανθρώπινες επιλογές, πρόθεση είναι να φανεί η πορεία του κεντρικού ήρωα προς τη συντριβή και το θάνατο και ταυτόχρονα η εξιλέωσή του όταν αποδεχτεί τη φοβερή αλήθεια. 
Μέσα σ’ έναν σκηνικό χώρο που κυριαρχεί το δίπολο: ζωή και θάνατος, η ιστορία του Λάμπρου γίνεται αντικείμενο αφήγησης, αναπαράστασης και σχολιασμού. Ο ποιητικός λόγος του Σολωμού χρησιμοποιείται ως η βασική γλώσσα της παράστασης. Το ηχητικό τοπίο και το video διαστέλλουν χρονικά τις στιγμές των αποκαλύψεων, τονίζοντας την υποταγή του ανθρώπου στην ίδια του την αντιφατική φύση. 



Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη
Συνεργάτης στη δραματουργία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνικό-Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας
Video: Ερατώ Τζαβάρα
Επιμέλεια κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα Τρικενέ
Βοηθός σκηνογράφου: Βενετία Νεστορίδου
Βοηθός παραγωγής: Νίκος Χαραλαμπίδης

Φωτογραφίες: Andrea Bonetti
Εκτέλεση παραγωγής: POLYPLANITY Productions / Γιολάντα Μαρκοπούλου & Βίκυ Στρατάκη 


Παίζουν οι ηθοποιοί: 

Λήδα Κουτσοδασκάλου
Σοφία Μαραθάκη
Γιώργος Σύρμας

Μουσικός επί σκηνής: Βασίλης Τζαβάρας



Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.